Klindamycyna
Klindamycyna to antybiotyk stosowany w poważnych zakażeniach bakteryjnych, w tym w zakażeniach skóry i tkanek miękkich oraz w ropniu zęba. Występuje w tabletkach po 150 mg i 300 mg jako lek Cleocin.
Klindamycyna: lek z tą substancją czynną
Najważniejsze informacje
- Zakażenie Clostridioides difficile i wywołana nim biegunka, od łagodnej po ciężkie zapalenie jelita grubego, mogą wystąpić nawet ponad dwa miesiące po zakończeniu antybiotyku, więc biegunka w tym okresie nadal może mieć związek z leczeniem.
- Klindamycynę rezerwuje się do poważnych zakażeń, w których mniej toksyczne leki przeciwbakteryjne nie są odpowiednie, i nie stosuje się jej w zakażeniach, które nie mają podłoża bakteryjnego, na przykład w większości infekcji górnych dróg oddechowych.
- Opisywano ciężkie reakcje nadwrażliwości po klindamycynie, w tym DRESS, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną nekrolizę naskórka, a w trakcie leczenia obserwowano też żółtaczkę i odchylenia w wynikach testów wątrobowych.
Jak działa klindamycyna?
Klindamycyna należy do antybiotyków nazywanych linkozamidami. Wiąże się z rybosomem bakterii, czyli miejscem, w którym bakteria buduje swoje białka, i blokuje ten proces. Bakterie przestają się namnażać, a w wyższych stężeniach klindamycyna może je także powoli zabijać.
Organizm usuwa klindamycynę głównie przez wątrobę, gdzie rozkłada ją enzym CYP3A4. Średni czas półtrwania, czyli czas potrzebny na usunięcie połowy dawki, wynosi około 3,2 godziny u młodszych dorosłych i około 4 godzin u osób starszych.
Dalsze informacje
Ostatnia aktualizacja